Jane Campion'un yönettiği ve 1993 yapımı The Piano, 19. yüzyıl ortalarında geçen unutulmaz bir dramatik romantik filmdir. Film, dilsiz olan Ada McGrath'ın (Holly Hunter) küçük kızı Flora (Anna Paquin) ve değerli piyanosuyla birlikte Yeni Zelanda'ya, kendisiyle hiç tanışmadığı çiftçi Alisdair Stewart (Sam Neill) ile yapılan anlaşmalı bir evliliğe gönderilmesini konu alır. Ada için piyanosu, duygularını ve iç dünyasını ifade etmenin tek yoludur. Yeni hayatına uyum sağlamaya çalışırken, çiftlikte çalışan George Baines (Harvey Keitel) ile arasında beklenmedik ve tutkulu bir ilişki gelişir. Baines, Ada'nın piyanosunu satın alır ve ona, her tuşa karşılık belirli bir 'ödül' karşılığında piyanoyu geri kazanma fırsatı sunar. Bu anlaşma, aralarında derin bir cinsel ve duygusal bağın doğmasına neden olur.

Holly Hunter'ın konuşmadan, yalnızca beden dili ve yüz ifadeleriyle muhteşem bir performans sergilediği filmde, Anna Paquin da küçük yaşına rağmen etkileyici bir oyunculuk sergiler. Harvey Keitel'in yumuşak ve tutkulu portresi ile Sam Neill'in katı ve geleneksel karakteri, filmin gerilimini artırır. Jane Campion'un yönetmenliği, filmi görsel bir şiire dönüştürür; Yeni Zelanda'nın vahşi ve yağmurlu doğası, karakterlerin içsel fırtınalarını mükemmel bir şekilde yansıtır. Michael Nyman'ın bestelediği unutulmaz piyano müzikleri ise filmin ruhunu taşır.

The Piano, iletişim, tutku, özgürlük ve toplumsal baskılar üzerine derinlemesine düşündüren bir başyapıttır. Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazanmış, ayrıca Holly Hunter ve Anna Paquin Oscar ödüllerine layık görülmüştür. Görsel zenginliği, güçlü karakterleri ve evrensel temalarıyla izleyiciyi saran bu film, sinema tarihinde özel bir yere sahiptir. Tutkulu bir aşk hikayesi arayanlar veya sanatsal sinemanın inceliklerinden keyif alanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir eserdir.