Lars von Trier'in 1996 yapımı 'Breaking the Waves', izleyiciyi 1970'lerin İskoçya'sında, inanç, aşk ve fedakarlık arasında sıkışmış bir kadının içsel çatışmalarına götürür. Emily Watson, ilk filminde canlandırdığı Bess McNeill karakteriyle adeta bir çıkış yapar. Bess, saf ve derin bir inanca sahip, katı bir dini cemaat içinde yaşayan genç bir kadındır. Petrol platformunda çalışan Jan (Stellan Skarsgård) ile evlenmesi, onun için hem bir kurtuluş hem de yeni bir sınavın başlangıcı olur.

Jan'ın geçirdiği bir kaza ve ardından gelen felç durumu, Bess'in hayatını altüst eder. Kocasının iyileşmesi için dua ederken, Tanrı ile doğrudan bir diyalog kurduğuna inanmaya başlar. Jan'ın, onu başka erkeklerle birlikte olmaya ve bu ilişkileri kendisine anlatmaya teşvik etmesi, Bess için inancı ile aşkı arasında giderek derinleşen bir uçurum yaratır. Von Trier, burada aşkın ne kadar ileri gidebileceğini, kişinin kendini feda etme sınırlarını sorgulatır.

Film, el kamerası kullanımı ve doğal ışıkla çekilmiş görüntüleriyle Dogma 95 akımının öncülerindendir. Bu teknik, izleyiciye karakterlerin iç dünyalarına daha samimi ve rahatsız edici bir şekilde dokunma imkanı verir. Emily Watson'ın performansı ise tüm zamanların en güçlü oyunculuklarından biri olarak kabul edilir; naifliği, çaresizliği ve sarsılmaz sevgisini inanılmaz bir incelikle yansıtır.

'Breaking the Waves', rahatsız edici ama bir o kadar da dokunaklı bir başyapıttır. İnanç sistemlerini, toplumsal baskıyı ve koşulsuz aşkın yıkıcı gücünü mercek altına alır. Akılda kalıcı görüntüleri, güçlü karakterleri ve sarsıcı finaliyle izleyici üzerinde derin bir etki bırakır. İnsan ruhunun karanlık ve aydınlık köşelerine cesur bir yolculuk yapmak isteyenler için mutlaka izlenmesi gereken bir film.